Soms lijkt een naam iets kleins. Gewoon een labeltje dat je ergens op plakt. Tot je er zelf eentje moet kiezen… en er vervolgens jarenlang mee leeft.

Mijn verhaal begon al in 2010. Toen was alles nog simpel. Ik bakte veel, vooral zoet, en de naam Cupcakes & Muffins voelde toen precies goed. Duidelijk, herkenbaar, geen gedoe. Maar ja… na verloop van tijd ga je meer doen. Meer koken, meer ontdekken, meer experimenteren. En ineens past zo’n naam niet meer.

Dus werd het Bon Appetit. Klinkt leuk, beetje Frans, een tikje chiquer. Maar ook dat bleef niet helemaal kloppen. Want ik ging steeds vaker bewust vegetarisch koken. En ja, dan ga je weer schuiven. Bon Appetit Vegetarisch werd het. Logisch op dat moment, maar ook weer zo’n naam die je op een gegeven moment begint te beperken.

Daarna kwam Flavoritez. Iets speelser, iets moderner. Maar eerlijk is eerlijk: het voelde nooit helemaal als “dit is het”. Alsof je een jas draagt die nét niet lekker zit.

Toen dacht ik: misschien iets internationaler, iets rustiger. Parsley and Sage. Mooie naam, vond ik zelf. Maar ook hier… het bleef zoeken. Het was goed, maar niet helemaal mij.

En nu ben ik hier. So-d-Licious.

Deze naam voelt anders. Meer eigen. Meer uitgesproken. Minder een label, meer een identiteit. Het zit dichter bij hoe ik kook, hoe ik schrijf en hoe ik mijn site wil neerzetten. Niet te strak, niet te bedacht — gewoon lekker, met een knipoog.

Na al die jaren, al die namen en al dat getwijfel voelt dit voor het eerst niet als “weer een volgende stap”, maar als een eindpunt. Of eigenlijk: een begin dat blijft.

Blijkbaar zit er dus toch best veel in een naam.